Çağdaş gitar eserleriyle ilk kez karşılaşan bir kursiyerin gördüğü sayfa, alışılmış notadan belirgin biçimde farklı olabilir.
Birinci kural şudur: eserin başındaki açıklama sayfası okunmadan çalışmaya başlanmaz. Besteciler standart notasyonun yetmediği yerlerde kendi işaretlerini tanımlar ve bu tanımlar eserden esere değişir.
Genişletilmiş teknikler arasında şunlar sık kullanılır. Tel arkasında çalma: köprü ile eşik arasındaki kısa tel bölümünün çalınmasıyla belirsiz perdeli, çan benzeri sesler elde edilir. Gövde vuruşları: farklı bölgelere vurularak farklı perküsif tınılar üretilir. Tel kazıma: sarımlı tellerin üzerinde parmak ya da tırnak kaydırılarak sürtünme sesi elde edilir. Hazırlanmış gitar: tellerin arasına nesneler yerleştirilerek tını değiştirilir.
Notasyon biçimleri de çeşitlenir. Grafik notasyonda kesin perde ve süre yerine görsel bir mantık kullanılır. Oransal notasyonda ölçü çizgisi yerine zaman ekseni vardır. Kimi eserlerde bölümlerin sırası icracıya bırakılır.
Kursiyer için pratik yöntem, çalışmaya başlamadan önce tüm özel işaretleri listelemek ve her birini ayrı ayrı denemektir.
Derslerimizde çağdaş eser çalışması bu hazırlık adımıyla başlar.